Gewone verblijfplaats

In de nieuwe Europese erfrechtverordening wordt met de aanduiding “gewone verblijfplaats” de laatste feitelijke woonplaats van een erflater bedoeld. De vaststelling van deze “gewone verblijfplaats” is bepalend voor het erfrecht dat van toepassing is op de nalatenschap. Het gaat dan niet puur om de vaststelling van iemands woonadres, maar met name om de vaststelling van de plaats waar de spil van iemands maatschappelijke leven en activiteiten is gelegen. Hieruit moet blijken of er sprake is van een nauwe band met het land in kwestie. Er zijn diverse criteria, zoals de frequentie, de duur en de motieven van iemands verblijf, om te bepalen waar iemands “gewone verblijfplaats” feitelijk is gelegen. Een inschrijving in een bevolkingsregister of het belastingplichtig zijn in een bepaald land hoeven voor deze vaststelling niet doorslaggevend te zijn.